Τι είναι αυτό που σε κάνει να νοιώθεις τόσο δα μικρή,που ακόμα και η πιο
μικρή λέξη δεν σου αρκεί για να δώσεις μια συγκεκριμένη έννοια στο πόσο
χάλια μπορεί να σε κάνει κάποιος με μια επιλογή...Μια επιλογή,που δεν
σε αφορά άμεσα κι ένας κάποιος που σε κάνει να υποφέρεις τόσο πολύ με
αυτή την επιλογή!
Όχι,τελικά δεν φταίει ο άλλος που διάλεξε την ευτυχία του παρατώντας
εμένα,ένοιωσε ο άνθρωπος αγάπη για την παλιά του καψούρα,να τον
κρεμάσουμε?Δεν φταίει σε αυτό.Φταίει στο ότι με άφησε να μπω ανάμεσα
τους και τώρα που φούντωσε ο έρωτας του για την παλιά του αγάπη,έμεινα
στην απ"έξω.
Αν δεν ήμουν εγώ εμπόδιο θα ήταν ευτυχισμένος περισσότερο.Αν επέμενα στα
σημάδια που έβλεπα όταν αναφερόταν σε εκείνη κι έφευγα,θα ήταν μαζί
πριν 5 χρόνια...
Αισθάνομαι το πιο άχρηστο,το πιο μεγάλο μηδενικό που υπάρχει σε όλη την
γη...Δεν ήμουν άξια να τον κρατήσω,δεν φέρθηκα ποτέ σαν γυναίκα...οι
πουτανιές ποτέ δεν μου ταίριαζαν για να κρατήσω κάποιον και μάλιστα με
το ζόρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου